Thu: Oct 04, 2006 ตัดต่อ 4 ชั่วโมงให้เหลือ 3 นาที
Work Station ตัดต่อของกลุ่มผมอยู่ตรงบันไดพอดี ตอนแรกรู้สึกว่าคงวุ่นวายเวลาคนขึ้นลง แต่เอาเข้าจริงก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร สมาธิก็จดจ่ออยู่กับการตัดหนังตัวเอง ไม่ได้ไปสนใจว่าใครจะเดินขึ้น เดินลง จะหยุดมอง หรือจะทำอะไรทั้งสั้น
สิ่งที่ลำบากที่สุดในการทำ post ของหนังเรื่องนี้ก็คือ การ capture ทุกอย่างลงคอมพ์นี่แหละ เพราะฟุตเทจที่ผมกับ nika ถ่ายรวมกันมา ก็ประมาณ 4 ม้วน สำหรับหนังสั้น 3 นาที เรียกกว่าเป็นอะไรที่ขี่ช้างจับตั๊กแตน พวกเรายังคิดกันเลยว่า เอาฟุตเทจพวกนี้ไปทำหนังได้อีก 10 เรื่อง ผมเริ่มเอาเทปลงตั้งแต่เมื่อวานคืน กว่าจะเอาลงหมด ก็ล่อมาถึงวันนี้ตอนประมาณบ่ายสาม เพราะฉะนั้นกว่าจะเริ่มตัดก็บ่ายสามกว่าๆ มีเวลาถึงพรุ่งนี้ตอนเที่ยง แต่คิดว่าอยากให้เสร็จภายในคืนนี้ ซึ่งหมายถึงรุ่งเช้าของวันพรุ่งนี้นั่นเอง
ตอนตัดก็สนุกดี ปัญหาไม่ค่อยมีอะไรนอกจากในเชิงเทคนิก ซึ่งไม่คุ้นเคยกับเครื่อง mac และโปรแกรม final cut pro เอาเสียเลย (ปกติใช้แต่ premiere) แต่โชคดีที่กลุ่มอื่นเขาเซียนๆกัน ก็เลยได้เพื่อนๆมาช่วยสอนโน้นสอนนี่ให้ ส่วนอุปกรณ์ทางเทศกาลเขาจัดสรรให้เป็นอย่างดี ทั้งคอมพิวเตอร์ เมาส์ ฮาร์ดดิสต์ สายโน้นสายนี่ต่างๆ อยากได้อะไรก็ไปบอกเขา เขาก็จะพยายามหามาให้ ไม่มีปัญหาอะไรเลย เรียกว่าประทับใจมาก
อย่างที่บอก ฟุตเยอะ ก็มีให้เลือกเยอะ พอมีให้เลือกเยอะก็ปวดหัว คือจะเอาฟุตน่าสนใจมากมายขนาดนั้นมายัดลงในหนังสั้น 3 นาทีได้อย่างไร สุดท้ายต้องยอมรับเลยว่า การตัดต่อหนังเรื่องนี้เป็น happening art จริงๆ คืออารมณ์ ณ ตอนนั้น คิดถึงฟุตไหนขึ้นมา แล้วเอามันมาลองตัดดู ฟุตนั้นก็ได้อยู่ในหนังในที่สุด เพราะเวลามีจำกัด จะมัวมาแต่เลือกโน้นเลือกนี่ไม่จบสิ้นเป็นไปไม่ได้ เรียกว่า ฟุตเทจไหนทำบุญมาดี ก็ได้เกิดบนจอ จะว่าไปก็เสียดายหลายฟุตมาก ที่รักสุดๆและเคยมั่นใจว่าได้อยู่ในหนังแน่ๆ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้อยู่ เพราะมันไม่เหมาะกับเวลา และไม่เหมาะกับสถานการณ์อารมณ์ที่ฟุตเทจอื่นๆเขาประกอบกันอยู่แล้ว โดยเฉพาะกับหนังเรื่องนี้ ที่แต่ละฟุตเทจมันต้องส่่งเสริม และส่งต่อ มีลูกเล่นต่อกัน แอบเสียดาย แต่จะทำไรได้ คือใจอยากให้หนังยาวซักครึ่งชั่วโมง แต่ของจริงหายไป 27 นาที ยิ่งสำหรับผม ซึ่งปกติมักจะทำหนังช้า เรียกว่าช้าแล้ว ก็อยากให้ช้าเข้าไปอีก พอมาตัดหนังเรื่องนี้ เหมือนได้ลองของใหม่ ซึ่งไม่ค่อยได้เคยทำมาก่อน
ดราฟแรกตัดออกมา 6 นาที อยากจะบ้าตาย รู้สึกว่ามันสั้นจะแย่อยู่แล้ว ยังยาวตั้ง 6 นาที ก็เลยต้องลุยกันใหม่ ผมกับ nika มุมมองคล้ายๆกัน ก็เริ่มมีการเห็นไม่ตรงกันบ้าง ผมอยากได้อันนี้ เธออยากได้อันนั้น ผมอยากให้เร็วขึ้น เธออยากให้ช้าลง ผมอยากให้ช้าลง เธออยากให้เร็วขึ้น สื่อสารกันบางทีก็งงๆ เพราะภาษาอังกฤษเธอก็ไม่ค่อยจะแข็งแรง แถมง่วงก็ง่วง สุดท้ายก็ลุยๆกันไปนั่นแหละ จนสำเร็จได้มา 3 นาที
ตอนแรกผมตั้งชื่อหนังว่า A ant B boy C cat D dog แต่ nika บอกว่าเธอไม่เข้าใจ สงสัยมันคงมีแต่ตำราเรียนภาษาอังกฤษเมืองไทยล่ะมั้ง ตอนแรกผมพยายามยัดชื่อหนังลงไปให้ได้ ด้วยลูกเล่นเก๋ไก๋ แต่ปรากฎว่า คือเอาชื่อยาวขนาดนี้ ก็คงกินเวลาไป 1 นาที สุดท้ายเลยตัดใจให้หนังชื่อ ABC สั้นๆแต่ลงตัวแทน
ตัดภาพเสร็จ ก็มาลุยเรื่องเสียงกันต่อ nika ไม่ไหวขอตัวไปนอน ส่วนผมไม่รู้สึกง่วงอะไร แต่อยากทำให้เสร็จ ก็เลยอาสาทำต่อจนจบ เล่นกับเสียงแบบโน้นแบบนี้สนุกดี สุดท้ายกว่าจะเสร็จสมบูรณ์ export งานเรียบร้อย ก็ล่อเข้าไปตี 4
ตี 4 แต่ยังมีเพื่อนๆอีกหลายกลุ่มทำงานกันอยู่ บางกลุ่มก็เสร็จไปตั้งนานแล้ว บางกลุ่มก็ยังไม่เสร็จ ได้เห็นกลุ่มอื่นทำงานแล้วก็รู้สึกตื่นเต้น หลายชิ้่นเจ๋งมาก ดูแล้วไม่น่าเชื่อว่าทำกันในเวลาสองสามวัน เสียดายที่เวลามีให้้น้อย เลยไม่ได้ไปสุงสิงดูคนอื่นเขาทำงานนัก ไม่งั้นคงจะได้ไปสูบความรู้ ได้มุมมองใหม่ๆมากกว่านี้อีก
นับว่าเป็นวันที่ยาวนาน กว่าจะได้นอนก็เกือบ 6 โมงเช้า แต่ก็อิ่มใจที่มีคนที่ฉันรัก ไม่ใช่.... แต่ก็อิ่มใจที่ทำงานจนสำเร็จ ได้หนังน่ารักๆมาเรื่องนึง แม้มันจะสั้นไปหน่อย (ก็เขากำหนดมาอย่างงี้) ผมชอบมันนะ
